Političke partije i izbori

Cilj predmeta:

Osnovni cilj predmeta je da produbi znanja iz oblasti teorije i sociologije partija i izbora, u skladu sa savremenim metodama istraživanja i koristeći različite pristupe. Kombinuju se istraživanja unutrašnjih odnosa u partijama, njihove kompeticije i dinamičkog odnosa partijskog sistema. Posebno se proučava teorija koalicija i sastavljanja vlade, kao i partije u parlamentu i vladi. Obzirom na međupovezanost izbornih i partijskih sistema, predmet se ovim pitanjima bavi kako posebno, tako i njihov međusobni uticaj, pre svega uticaj izbornog sistema na partijski sistem. Sagledavaju se različiti izborni sistemi i njihovi ishodi, kao i mogućnosti dizajniranja optimalnog sistema u skladu sa odgovarajućim kontekstom.

Ishod predmeta:

Studenti će lakše razumeti i imati kompletnije uvid u socijalne i institucionalne struktute partijske i izborne politike. Nakon kursa će ovladati najvećim delom procedura parlamentarne demokratije sa političkim partijama kao glavnim akterima.

Sadržaj predmeta

Teorijska nastava

1. Partija kao sistem (proces upravljanja i odlučivanja, sistem moći, kadrovska politika i izbori) 2. Nedemokratski karakter odnosa u političkim partijama (liderstvo, struje, frakcije, koalicije) 3. Novac i politika – finansiranje partija i izbornih kampanja 4. Partijski sistemi – institucionalni i socijalno-kulturni uticaji 5. Socijalni rascepi i polje politike 6. Partijske familije i struktura kompeticije 7. Teorija koalicija i sastavljanje vlade 8. Pojam, funkcije i tipovi izbora 9. Političke partije i izborne strategije 10. Izborne koalicije 11. Pojam, struktura i funkcije izbornih sistema 12. Političke konsekvence izbornog sistema 13. Izborni dizajn 14. Praktična nastava: Istraživački rad

STUDIJSKI PROGRAM SEM. STATUS ČASOVI ESPB AKRED.
Master akademske studije politikologije — Politička analitika i menadžment u politici 1 izborni 2+3 6 2012.

Ocena znanja:

usmeni ispit 40;
aktivnost u toku predavanja 10;
seminari 30;
pismeni ispit 20

Literatura:

1. Orlović Slaviša, (2002), Političke partije i moć, Jugoslovensko udruženje za političke nauke i Čigoja štampa, Beograd, 2002;
2. Stojiljković Zoran, (2008), Partijski sistem Srbije, Službeni glasnik, Beograd;
3. Sartori Đovani, (2002), Stranke i stranački sustavi (Analitički okvir), Politička kultura, Zagreb, str. 107-211 (104);
4. Beyme Klaus Von, (2002), Transformacija političkih stranaka, FPN, Zagreb
5.Slaviša Orlović, Političke konsekvence izbornih sistema u: Politikološki ogledi, Službeni glasnik, 2010, Beograd, str. 155-194;
6. Kasapović Mirjana, (2003), Izborni leksikon, Politička kultura, Zagreb;
7. Sartori Đovani, (2003), Uporedni ustavni inžinjering, Filip Višnjić, Beograd;
8. Dieter Nohlen, (1992), Izborno pravo i stranački sustav, Školska knjiga, Zagreb; 9. Diter Nolen i Mirjana Kasapović, (1997), Izbori i izborni sistemi Istočne Evrope, Fridrich Ebert Stiftung, Beograd, 1997;
10. Vasović Vučina i Goati Vladimir, (1993), Izbori i izborni sistemi, Beograd: Radnička štampa;
11. Mihajlović, Srećko (ur) (2006), Kako do boljeg izbornog sistema, Beograd: Socijaldemokratski klub i CESID;
12. Lutovac, Zoran (2007), Ideologija i političke stranke, Beograd: FES, IDN,FP